2 το βράδυ
σε λίγο ο ήλιος θα ανατήλει και τα βλέφαρά μου θα δύσουν...
τι είναι λοιπόν αυτό που με κρατάει εκτός κρεβατιού?
γιατί ο Μορφέας δεν είναι ευπρόσδεκτος σ' αυτό το σπίτι?
τι είναι αυτό που έχει αποξενώσεο τόσα και τόσα σύγχρονα ζευγάρια?
μεταξύ άλλων: η ενασχόληση του ενός αποκλειστικά και μόνο στη δουλιά,
η καταφυγή τoυ άλλου στο σύγχρονο φιλαράκι του: το laptop του...
λες και χάθηκαν οι τηλεφωνικές γραμμές... και οι δικαιολογίες άφθονες: "μωρέ θα σε έπαιρνα εχτές αλλά γύρισα αργά και ξεχάστηκα στο internet και.... μπλα μπλα...
λόγια ανούσια, χωρίς ουσία και νόημα, κενά, χωρίς ψυχή κι αλήθεια!
και αυτό παντού στις σχέσεις... στις φιλικές, συζυγικές, οικογενειακές...
Ω ρε που πάμε ρεεεεεεεεεεεεεεεεεεε!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
It's all about me I think!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπουμπου μου
ΑπάντησηΔιαγραφήΑμα εισαι φοιτητρια και εχεις και δουλια, δεν σου μενει χρονος για ξαγρυπνια!
xexexe
φιλακια πολλα !!!
Νικη
Φιλενάδα μου,
ΑπάντησηΔιαγραφήΜας αποξενώνει ο εαυτός μας, βολευόμαστε στα καθημερινά μας και δεν παλεύουμε για να διατηρήσουμε κάτι όπως στην αρχή που ήταν όλα ρόδινα, όμορφα, αγαπημένα...Που πάμε? Χτίζουμε ένα κλουβί και μπαίνουμε μέσα, άφθονες προμήθειες..το καναβούρι το έχουμε, το νερό, τι άλλο θέλουμε? Να κελαηδάμε θα μάθουμε...την πόρτα όμως δεν θα την ανοίξουμε ποτέ να πετάξουμε έξω...γιατί μας βολεύει η φυλακή μας!
Φιλιά!
mmmmmmmmm
ΑπάντησηΔιαγραφήΒολευτήκαμε λες ε και ξεχάσαμε πως πετάμε?
Και αν ποτέ μα ποτέ δε πετάξαμε αληθινά...
Άστα να πάνε λοιπόν...
Αυτό ξαναπέστο...
ΑπάντησηΔιαγραφή